088 611 9966

shutterstock 128632589
Joris is vijftien jaar oud. Op jonge leeftijd werd bij hem al de diagnose ADHD vastgesteld. Enkele jaren geleden kwam daar de diagnose autisme bij. Een lastige combinatie, zo bleek. Joris en zijn ouders kwamen terecht bij Idris en gingen aan de slag met de JIM-aanpak. Joris’ vader Kees vertelt.

“In 2012 zijn Joris' moeder en ik in een echtscheiding terecht gekomen. Onze zoon kreeg er een stiefvader bij. Ikzelf ben tot vrij recent alleen gebleven.

Op een bepaald moment bleek dat er rondom Joris in zijn nieuwe gezin nogal wat problemen speelden. Hij explodeerde met enige regelmaat en dat kon drastische vormen aannemen, waarbij zelfs gevreesd werd voor fysiek letsel van gezinsleden. Zelf merkte ik daar nauwelijks wat van. Als hij bij mij was, kreeg ik vrijwel altijd alles van hem gedaan wat ik vroeg. Daarnaast lag mijn focus vooral op het gegeven dat Joris' moeder en ik absoluut niet in staat waren om te communiceren. Het was mijn probleem dus niet vond ik, totdat op een dag "Veilig Thuis" onderzoek kwam doen en we met z'n allen in een hulpverleningstraject terecht kwamen.”

Dit leidde tot regelmatige sessies met en bezoeken van hulpverleners, vertelt Kees: “Tijdens een van die sessies, halverwege 2017, werd ons de JIM-aanpak gepresenteerd. Zowel Joris' moeder als ikzelf zagen daar wel heil in. Joris koos zijn tante Carla om de taak van JIM op haar te nemen. Een verstandige keuze; Carla werkt in het onderwijs. Ze had en heeft door haar dagelijkse werk meer dan genoeg ervaring om ons bij te kunnen staan.”

“Terugkijkend moet ik vaststellen dat de aanpak ook echt werkt,” vertelt Kees. “Zij het bij ons met een omweg. Normaal gesproken neemt het kind contact op met zijn JIM als er problemen zijn of als hij advies nodig heeft. Joris vond dat ontzettend moeilijk, omdat hij door zijn autisme sociaal een stuk minder vaardig is. Carla werd zodoende vooral de JIM van Joris' moeder. Met zijn drietjes zaten we (en zitten we nog steeds) in een groepsapp, zodat we op elk moment zaken met elkaar konden bespreken.

De voortdurende begeleiding vanuit het JIM-verbindingsteam en de persoonlijke inzet van de JIM van Joris’ en zijn ouders, hebben ertoe geleid dat Joris' ouders beter hebben leren communiceren. Ook is er in het gezin meer rust doordat er inzicht is ontstaan over een andere, betere manier van benaderen die escalaties helpt te voorkomen. “Zonder JIM hadden we dit nooit voor elkaar gekregen. Sterker nog: Joris zou vrijwel zeker daadwerkelijk uit huis geplaatst zijn.”

“We zijn er nog niet helemaal, maar in de groepsapp is het tegenwoordig voornamelijk stil. Zonder JIM waren de positieve stappen die gezet zijn slechts met veel meer moeite of wellicht helemaal niet tot stand gekomen.”

Over de JIM-aanpak
Met de JIM-aanpak (JIM staat voor: door Jouw Ingebrachte Menror) kan een uithuisplaatsing succesvol worden voorkomen. Esther Pompert, behandelaar bij Idris: “De kracht van JIM is dat de jongere zelf een mentor aanwijst als steunfiguur. Bijvoorbeeld een tante, buurvrouw of vriend waarin ook de ouders vertrouwen hebben.” De JIM is een steunfiguur voor de jongere en een adviseur voor ouders en professionals. “Iedereen is een gelijkwaardige mededeskundige. Zo maken we optimaal gebruik van de eigen kracht van het gezin.”

De methode is ontwikkeld in midden-Nederland, waarbij de methode zeer succesvol bleek: tot 90% procent van de jongeren die werkten met de JIM-aanpak, konden thuis blijven wonen. In regio West-Brabant Oost nam JUZT het initiatief om met JIM aan de slag te gaan, in samenwerking met  Idris, Novadic-Kentron en GGz Breburg. Samen vormen zij het JIM-verbindingsteam. De lijnen zijn kort en er kan gemakkelijk gebruik worden gemaakt van elkaars expertise.

*De namen in dit artikel zijn om privacy redenen gefingeerd